Trubadurzy – jedna z trzech, obok Skaldów i Czerwonych Gitar, najważniejszych grup bigbitowych w Polsce. Co ciekawe, żadna z tych kapel nie pochodziła ze stolicy. Skaldowie to Kraków, Czerwone Gitary wywodziły się z Gdańska, zaś Trubadurzy działali w Łodzi. Z Łodzi pochodzi także Marian Lichtman, kompozytor, perkusista i wokalista zespołu.
Wiadomo, pierwsze skojarzenie z nazwą Trubadurzy to Krzysztof Krawczyk. Drugie, chyba jednak zmarły pod koniec zeszłego roku Ryszard Poznakowski. Natomiast Lichtman stał się wizytówką grupy dopiero w latach 90., gdy Trubadurzy, już w okrojonym składzie, wznowili działalność.
O zespole pisano sporo, podobnie jak o jego największej gwieździe, Krzysztofie Krawczyku. Natomiast mniej było osobistych informacji o innych członkach kapeli. Bożena Lichtman, żona Mariana, postanowiła to zmienić i w połowie tego roku wydała książkę zatytułowaną „Mój Trubadur z Kamiennej”, z podtytułem „Wspomnienia Bożeny Lichtman”. Publikacja ta nie jest łatwa do zdobycia, a i cena (68 zł) nie może być nazwana niską, choć do grafomańskiego gniotu „To ja. Andrzej Duda„, kosztującego, bagatela, 100 zł, jej daleko.
Na szczęście tygodnik „Angora”, czyli ten sam wydawca, co tydzień prezentuje kolejny fragment „Mojego Trubadura”, dzięki czemu wierni czytelnicy gazety mogą zaoszczędzić niemal 7 dyszek (bo „Angorę” i tak by kupili). Nie jest to bowiem dzieło wybitne. Oczywiście w przypadku wspomnień nikt nie oczekuje wirtuozerii słowa, ale styl opisywania ówczesnej rzeczywistości przez Bożenę Lichtman jest bardzo infantylny. W dodatku zdania budowane są tak, że czytelnik oczekuje, że zaraz coś się wydarzy, będzie jakaś draka, komuś coś się stanie etc. A nic takiego się nie dzieje. Rzecz jasna, pewne wiadomości są przekazywane, i o wielu z nich zwykły Kowalski do tej pory nie wiedział, ale to trochę tak, jakby w pięciolitrowym garze ryżu znajdowały się 2-3 niewielkie kawałki mięsa. Ciut przymało. Co do kawałków mięsa… też nie zawsze są one w pierwszym gatunku, bywają historyjki podobne do tej poniższej:
„Latem 1969, po naszym ślubie, pojechaliśmy do Łagowa, gdzie odbywał się Festiwal Filmów Fabularnych. Był to wyjazd typowo wypoczynkowy, ale Trubadurzy mieli także koncerty w okolicy. Wieczorami przygotowywaliśmy wspólne kolacje. Pewnego dnia zaplanowaliśmy olbrzymią jajecznicę na śniadanie. Był tam wtedy cały zespół z partnerkami życiowymi, a także menadżer Trubadurów, Fred, z żoną Halinką. Jajecznicy jednak nie było, ponieważ ja, niechcący, usiadłam na pudle z trzydziestoma jajami. Wszystko poszło w piach!”.
Ale na szczęście nie wszystko w tej książce idzie w piach. Dowiadujemy się trochę szczegółów nie tylko o samym Marianie Lichtmanie, ale i o reszcie Trubadurów, łącznie z tym, że Sławomir Kowalewski być może ma sobie romską krew (a poza tym zawsze zadzierał nosa i miał się za lepszego), zaś Krzysztof Krawczyk nie zdążył zakończyć związku z pierwszą żoną, Grażyną Adamus, a już został przez nią przyłapany w łóżku z Haliną Żytkowiak, późniejszą drugą małżonką. I to nie w Polsce, lecz podczas tournée po ZSRR. To tzw. smaczki, esencja wspomnień.
Jeśli więc ktoś zapyta się, czy warto kupić książkę Bożeny Lichtman, to odpowiem mu, że nie zaszkodzi ją przeczytać, ale lepiej to zrobić kupując „Angorę”, której stare egzemplarze są łatwe do zdobycia.
Marian Lichtman
Ur. 30.03.1947 r. – Łódź, Polska
Żona: Bożena (od 12.04.1969), 2 dzieci: córka Roksana i syn Max.
Edukacja: XXVII Liceum Ogólnokształcące im. Icchoka Pereca w Łodzi
Grupy, w jakich występował: The Troubadours (1963), Trubadurzy (od 1964), Izomorf 67 (1967), Mosala Dosa, Maniek & LeMan (od 2016)
Dyskografia z Trubadurami: TUTAJ
Wydane płyty pod swoim nazwiskiem: „Traces in the Sand” (2008), „Impreza – piosenki na każdą okazję” ze Zbigniewem Lemańskim (2016)
Niektóre utwory wydane pod swoim nazwiskiem: „Moja zima” z Iwoną Węgrowską (2006), „Imieniny” ze Sławomirem Kowalewskim (2009), „Bez ciebie tak mi źle” (2018), „Zippy Zap” z Lord & Eight (2021), „Tato” z Igorem Krawczykiem (2021)
Ważniejsze odznaczenia (solowe): Złoty Krzyż Zasługi (2004), Brązowy, Srebrny i Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2011-2020), Odznaka „Za Zasługi dla Miasta Łodzi” (2015), Medal z okazji 600-lecia Łodzi (2023).
Strona na FB: TUTAJ
