Trzymam kciuki za kolejne light novel na polskim rynku, kłaniając się jednocześnie w stronę wydawnictwa Kotori za ten odważny i mam nadzieję, opłacalny eksperyment. Więcej! „Sword Art Online” nie jest złe. Czytało się faktycznie lekko, chociaż bywają fragmenty, przy których nieco się nudziłam. Błędów nie dostrzegłam, tłumaczenie trzyma poziom. ZCzytaj dalej…

Jak każda mama, przeżywam fakt, że moja córeczka ma iść do szkoły (co prawda dopiero od września, ale kto mi zabroni martwić się wcześniej :P). Przeżywam i martwię się, jak to wszystko się ułoży, jak mała się zaaklimatyzuje. Jednak jakoś nigdy nie przyszło mi do głowy, aby zastanowić się, jakCzytaj dalej…

Mamy rok 1997. Na antenach rozgłośni radiowych w całej Europie zaczyna królować utwór „Şımarık” w wykonaniu Tarkana. Po raz pierwszy w historii muzyka turecka (na razie w postaci jednego utworu) przyciąga aż takie zainteresowanie słuchaczy. Do tego wykonawca jest nieziemsko przystojny i ma niezły głos. Zaczyna się moda na tureckiCzytaj dalej…

Między Izraelem a Palestyną trwa wojna.   Izrael chce zdobyć ziemię palestyńską. Dwa narady, dwie religie dzielą ludzi i sprawiają, że wojna staje się okrutna i bestialska. Wszystkim brutalnym rzeczom przyglądają się dzieci, które nie są niczemu winne. Właśnie takim dzieckiem jest Ahmad. Od najmłodszych lat musi się przyglądać przemocyCzytaj dalej…

  Mój chłopak jest fanatycznym czytaczo-zbieraczem najnowszej literatury polskiej.   Świetnie się uzupełniamy – ja zaczytuję się w prozie światowej, on kocha prozę polską po-transformacyjną. Zawsze będąc u niego nadrabiam zaległości z rodzimej literatury. Tym razem podsunął mi pod nos „Gesty” i za ten wybór jestem mu baaaardzo wdzięczna. KonstrukcjaCzytaj dalej…

  Lumikki chce zapomnieć o tym, co się wydarzyło.     Nie chce mieć z tym nic wspólnego. Chce być wolna i niezależna. Jednak czy tak łatwo zapomnieć o przeszłości? Czy w ogóle da się o niej zapomnieć? Lumikki postanowiła wyjechać na wakacje. Ze wszystkich miast Europy wybrała piękną Pragę,Czytaj dalej…

Joyce Carol Oates, wieloletnia pretendentka do literackiej Nagrody Nobla.   Wydała „Wodospad” w 2004 roku. Jest to powieść, w której autorka zawarła wszystko to, co wielbiciele jej twórczości cenią najbardziej – aurę tajemnicy, pociąg do irracjonalności, umiejętność penetracji ludzkiej psychiki oraz krytykę społecznych zjawisk mających na nią degradujący wpływ. WCzytaj dalej…

  Cecilia Ahern to irlandzka pisarka, która debiutowała w roku 2004 powieścią pt.: „PS. Kocham Cię”, na podstawie której nakręcono film o tym samym tytule z Hilary Swank i Gerardem Butlerem. Tamara jest z tego typu dziewczyn, które zawsze dostają to, czego zapragną. Urodzona w zamożnej rodzinie irlandzkiego pochodzenia, wychowywałaCzytaj dalej…

Kiedyś usłyszałam od znajomej pewne przysłowie: „dzieci to goście, którzy pytają o drogę”.   Jedenastoletni Harri Opoka, główny bohater powieści „Zabić gołębia”, jest właśnie takim dzieckiem. Nieustannie poszukuje odpowiedzi na pytania, które my, dojrzali i doświadczeni ludzie, już dawno zostawiliśmy za sobą, wychodząc z założenia, że są bezcelowe. Teraz wracająCzytaj dalej…