Bogowie. Wieczni i potężni. Odważni i decyzyjni. W zależności od kultury śmiertelni lub nie. Z reguły gniewni, butni i dumni, choć zdarzały się przypadki pokorne. Czasem pełni słabości i wad, cech w sumie bez znaczenia w obliczu ich możliwości. Kreatorzy i niszczyciele. Z bogami jest trochę jak z kurą. CoCzytaj dalej…

(Prometeusz − amerykańsko-angielski horror science fiction z 2012 roku w reżyserii Ridleya Scotta, ze scenariuszem Damona Lindelofa i Jona Spaihtsa. Muzykę do filmu skomponował Marc Streitenfeld, natomiast autorem zdjęć jest Dariusz Wolski.) ___________________________________________________________________________ {Podtytuł notki: ‚FILMOWY KOGEL-MOGEL CZY TRYBUT KINOWY?’} ,,PROMETEUSZ” TEN, KTO OCZEKUJE ZUPEŁNIE NOWEGO FILMU, BĘDZIE NIECO ZAWIEDZIONY.Czytaj dalej…

Co mogę powiedzieć o tak wspaniałej lekturze jaką była książka Więzień labiryntu… Więzień labiryntu – książka kontra film. Może to był błąd, ale co się stało to się nie odstanie. W pierwszej kolejności byłam w kinie na ekranizacji owej książki, dopiero później ją przeczytałam. Po obejrzeniu filmu mogę powiedzieć, żeCzytaj dalej…

„Wiecznie żywy” to film z działu (podobno) horroru, komedii i dramatu (pytanie za sto punktów, jak może się łączyć komedia z dramatem?) Czy przypadkiem jedno nie wyklucza drugiego? Nie rozumiem tego), a jego premiera odbyła się 16 stycznia 2013 na świecie, jednak w Polsce na dużym ekranie ukazał się dopieroCzytaj dalej…

Gdy raz zabijesz, schodzisz do określonego poziomu. Gdy zabijesz kobietę, gdy zabijesz dziewczynkę… Gdy zabijesz dwie dziewczynki; przekraczasz pewien próg. . . . Herling. Bojownik. Buntownik. Indywidualista. Zamachowiec. . . . Film „Prowokator” to poetyckie zmaganie Anioła z Diabłem. W kilku momentach obrazu nie wiemy, w którym miejscu i poCzytaj dalej…

Co według Was ma większą moc- słowo czy obraz? Co do Was przemawia? Jak opisalibyście swój obraz za pomocą słów? Oto moja propozycja: Na moim rysunku jest koło duże, większe i kilka mniejszych w środku. Każdy okrąg ma swój kolor i znaczenie. Zielony to nadzieja, wyraźna linia. Nadzieja umiera ostatnia,Czytaj dalej…

Antoine Fuqua zabiera nas w brudną, policyjną i szybką, sensacyjną-kryminalną opowieść, która pomimo scen walk, bójek, pomimo strzelanin i brutalnych zachowań – snuje się trochę niczym film po wypaleniu trawy albo po spożyciu grzybów halucynogennych. Taki trochę teledysk, trochę Alicja w Krainie Czarów policjantów… W podróż tę jesteśmy zabierani myCzytaj dalej…

„The Crow” jest jak czarna, wilgotna, intensywnie pachnąca i zatrzymująca zmysły ziemia. Nie każdy weźmie ją do ręki. Innego przejdzie dreszcz. Nie każdy doceni jej przeszywającą wilgoć, nie każdy zrozumie sens jej brudu. Nie każdemu sprawi przyjemność obcowanie z nią. Inny w tej ziemi będzie się rozkoszował, zakocha może nawet.Czytaj dalej…